زنان و پیانو - فانی بلومفیلد زایسلر

بعد از اسیپف، برجسته ترین شاگرد لشتینزکی، فانی بلومفیلد زایسلر بود ( در اتریش به دنیا آمد. در 4 سالگی او را به شیکاگو برند.) در شیکاگو شاگرد برنهارد زیهن و کارل ولفسون بود. سپس به توصیه اسیپف در 1878 به وین رفت و 5 سال نزد لشتیزکی مشق کرد. برای سال ها بزرگترین نوازنده ایالات متحده به شمار می رفت. نوازنده پرکاری بود و تکنیک نیرومندی داشت ( در سانفرانسیسکو طی 18 روز 8 رسیتال بدون برنامه های مشابه برگزار کرد.) می گفت که تخصصش این است که تخصصی نداشته باشد.

 

 

Fanny Bloomfield Zeisler

 

خیلی کوچک اندام بود. یکی از منتقدان نوشت: آیا در میان حضار کسی هست که وقتی او را روی صحنه می بیند، دلش نسوزد؟ این زن کوچک اندام، شکستنی و ظریف که به هنگام راه رفتن باید کمکش کرد، نمی دانم چطور می تواند در یک شب 2 یا 3 کنسرت بدهد؟ کار بزرگی است. مردها هم نمی توانند طاقت بیاورند!

نشریه نیویورک سان در 1901 او را "یک دینام الکتریکی با جسم و روح انسانی" خواند. در یکی از همان کنسرت ها، حرکت این دینام ناگهان کند شد، و کند تر.... حمله ای به او دست داد. مجبور شد قبل از بازگشتن از نیویورک کمی استراحت کند. با وجود این ناراحتی باز هم به صحنه بازگشت. فانی احتمالا از بزرگتر ها بود. در اروپا و آکریکا او را یکی از بزرگترین نوازندگان زمان خود قلمداد می کردند چراکه از همه جهت نواختنش با شور، زندگی و هیجان پیوند داشت.

منابع:


1 - سرگذشت پیانو، مولف: هرولد شونبرگ، ترجمه پرتو اشراق، صص 463-462

 

http://media.web.britannica.com/eb-media/38/166838-004-F8A6E00B.jpg-2

 

 

 

   استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر نام نویسنده و آدرس وبلاگ بلامانع است.



                                                                                                                      

/ 1 نظر / 107 بازدید
سرمه

جالب بود.....همیشه همینجوره آدمهای به ظاهر ضعیف کارهای بزرگ می کنند